Czas cieni tom I – Magdalena Zawadzka-Sołtysek

Opis

Magdalena Zawadzka-Sołtysek „Czas cieni

tom I serii „Ślady Leszego”

Najokrutniejsze bestie nie polują w puszczy.
One mieszkają obok Ciebie.

Gdy nadchodzi jesień i podnoszą się wilgotne mgły, mieszkańcy Krukowca zaczynają odczuwać niepokój. Znika młody mężczyzna. Potem drugi i kolejny.

Staje się jasne, że zło wypełzło ze swojego leża i rozpoczęło polowanie na śmiertelnych. Atakuje w czasie Dziadów, kiedy żywi i umarli powinni cieszyć się ze spotkania, a oskarżenia padają na tych, w których najłatwiej uderzyć.

A kiedy wydaje się, że mrok zwyciężył i nie ma nadziei, zjawia się… koza!

Fragment opowiadania:

„Gniewicha wymknęła się z osady. Zrobiła to po swojemu. Rano, chyłkiem, kaczkowatym krokiem. Pokolebała się niebieskawą wstążką ścieżki w stronę puszczy, a w zgięciu jej ramienia wisiał kosz. Wypełniały go białe rolki materii gęsto haftowanej czerwoną nicią.

‒ Idę, idę, Misławie! Jeno poczekaj krzynę. Już zaraz będę. Też siem po tobie stęskniłam! Mnie nie musisz godać! Jeno tyla się ostatnio działo, że nie dasz wiary, jak ci rzeknę. Zarasik będę – mruczała, wspinając się po lekkiej pochyłości.

Nagle, tknięta niedobrym przeczuciem, przystanęła.

‒ Co godasz, Misławie? – szepnęła, rozglądając się zaniepokojona.

Od strony rzeki człapał w jej stronę jakiś cień. Poruszał się ciężko. Co chwilę się potykał lub niebezpiecznie zataczał. Sposób, w jaki pociągał niezgrabnie jedną nogą, coś jej przypominał.

‒ Korzeń! – westchnęła i postąpiła ku niemu dwa kroki, po czym znów jakby wrosła w ścieżkę.

Nie! A jeśli to prawda?

Z gęstego oparu listopadowej mgły wyłonił się młodzieniec. Wyglądał jak wtedy, gdy miesiąc temu odciągała go ku osadzie od uroczącej w puszczy rusałki. Jego szkliste spojrzenie było puste, a odzież powalana błotem i fragmentami listowia oraz traw. W ramionach niósł bezwładne ciało. Kobieta wisiała mu na rękach jak martwa. Jej suknia była w jeszcze gorszym stanie niż odzież młodzieńca. Zawój i czółko zsunęły się z głowy i złocista chmura długich włosów powiewała wokół kolan Korzenia.

‒ Żywia?! Misławie, czy to Żywia?! Miły mój, dopomóż!

Kosz upadł na ścieżkę, gdy ruszyła w ich stronę. Suknia Żywii była zbroczona krwią, którą przesiąkły już pierś i materia pokrywająca kołyszącą się bezwładnie rękę. Z końcówek pobielałych palców kapały czerwone krople.”

O Autorce:

Magdalena Zawadzka-Sołtysek urodziła się w 1983 roku w Sławnie.

Obecnie mieszka w Gdyni. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku, ale jej rozliczne zainteresowania wykraczają poza obszar sztuki wizualnej. Podejmuje różne wyzwania na wielu polach zawodowych. Literacko zadebiutowała krótkimi formami dla najmłodszych wydanymi w zbiorowej publikacji „365 bajek na dobranoc”.

W książkach „Gra bogów”, „Saga jesionu” oraz „Trollscy” wykorzystała swoją pasję historyczną i zamiłowanie do folkloru. Niebawem ukażą się jej kolejne publikacje, w tym opowieść dla dorosłych osadzona w kulturze słowiańskiej. Bierze czynny udział w wydarzeniach promujących kulturę i czytelnictwo.

Redakcja: Katarzyna Staniszewska
Korekta: Paweł Wielopolski

Dane szczegółowe:

Data wydania: 2026
Data premiery: 4 listopada 2026
Miejsce wydania: Trzciniec
Wydanie: drugie
Język: polski
Liczba stron: 254
Format: 135 x 205 mm
Oprawa: zintegrowana, barwione brzegi
Seria: Ślady Leszego
ISBN: 978-83-67677-76-9
Wydawca: Nine Realms